Wat heeft een Coca-Cola Light Break met jouw vuur te maken?

Stel je eens voor dat je op een hockeyveld staat, of op een voetbalveld als je daar toevallig meer mee hebt. Het is een prachtige, zonnige dag in het weekend. Je hebt je vertrouwde sportkleding aan, je veters zitten strak en je staat op het gras. Je voelt aan alles hoeveel zin je erin hebt. Dit is de sport waar je zielsveel van houdt. De doelen staan al keurig op hun plek aan weerszijden van het veld, precies zoals het hoort.

Je bent gefocust vanaf de allereerste seconde. Je hebt precies in je hoofd hoe je het spel gaat spelen. Je voelt intuïtief waar je heen gaat, je weet hoe je dit spel gaat spelen en je kent als geen ander het diepe gevoel dat je dit doet om je doel te bereiken. Het gaat er niet om dat je zomaar wat rondrent, want doelloos rennen is juist niet wat je wilt. Je bent hier om te gaan voor dat ene punt aan de horizon. Dit is de diepe reden dat je deze sport doet. Hier kun je laten zien wat je in je mars hebt en voelen wat het oplevert als je jouw unieke kracht inzet.

Dit is wat focus echt betekent: Follow One Course Until Success. Een doel klopt pas écht, het krijgt pas echt zijn diepe en onstuitbare kracht, op het moment dat je het niet alleen voor jezelf doet. Je doet het voor jezelf én voor een ander. Dat is de plek waar je écht van betekenis bent. Dat doel heeft daardoor een nog veel groter, hoger doel. Want wie weet word je door deze scherpe focus aan het einde van het seizoen wel kampioen. Je kunt nu al voelen wat voor een waanzinnig feest dat geeft. Je voelt wat het doet met de aanmoediging langs de lijn, wat voor een impact dat heeft op je club, op je omgeving, op je gezin thuis en op de trotse glimlach op jouw eigen gezicht. Juist op dit veld ervaar je de ultieme vrijheid om het spel te spelen zoals jij dat wilt en jezelf totaal van je allersterkste kant te laten zien. Of je kracht nu ligt in de aanval, of in het moeiteloos dollen van de tegenstander. Je weet dat het een keer niet lukt en je weet ook dat je een keer hard onderuit wordt gehaald, je blijft doorgaan. Er is een diepe, bezielde reden om elke sprint in te zetten.

Het moment dat de doelen verdwijnen

Halverwege de wedstrijd verandert de situatie compleet. Er lopen plotseling vier woestaantrekkelijke mannen het veld op, met een gespierde blote bast [INDEX]. Het zijn de mannen uit die iconische Coca-Cola Light-reclame van vroeger, je weet wel, die legendarische break waar destijds heel Nederland voor aan de televisie gekluisterd zat. Nou ja, ik zat er in ieder geval zéker klaar voor. Ik ben simpelweg dol op Coca-Cola Light. Die reclame zit waarschijnlijk voor eeuwig in mijn hoofd geprent, ik wil je vandaag heel graag met diezelfde beelden besmetten.

Terwijl het spel in volle gang is, lopen deze mannen met een zelfverzekerde glimlach naar de achterlijnen. Ze pakken de doelen op, tillen ze moeiteloos op hun gespierde schouders [INDEX] en dragen ze zo het veld af, helemaal uit het zicht.

Het veld zelf verandert niet. Het gras is nog even groen, die lijnen zijn nog even wit, die bal ligt nog gewoon in het midden en al je teamgenoten staan er nog steeds in hun sportoutfit. Dan klinkt het fluitje van de scheidsrechter opnieuw en hij roept dwingend dat je gewoon door moet spelen. Je krijgt te horen dat je je best moet blijven doen, hard moet blijven rennen en je stinkende best moet doen om te winnen.

Als je er logisch over nadenkt: wat ga je dan doen? Waar ren je dan in hemelsnaam nog naartoe? Wanneer doe je het eigenlijk goed en wanneer is deze wedstrijd afgelopen? Ga je die bal dan maar een beetje doelloos overspelen? Ga je hangen in de derde helft, of ga je maar weer gefrustreerd naar huis? Je voelt direct hoe betekenisloos dat is. Je merkt hoe ontzettend leeg, niks en koud dat voelt. Het is alsof er helemaal niks meer van het spel over is. Je voelt je totaal niet meer van betekenis. Je kunt niks meer opleveren, er is geen impact meer voor de club en thuis kom je binnen zonder die glimlach op je gezicht.

De waarheid is simpel: als je geen doel hebt, kun je nooit focus hebben. Want focus waarop dan? Zonder doel is er geen richting. En het gevaar dat daar achter schuilgaat is gigantisch. Als je geen extern doel hebt om naartoe te bewegen, krijg je automatisch focus op de verkeerde dingen. Je raakt de focus op jezelf kwijt, zonder dat je dat wilt. Binnen een paar minuten stroomt de energie volledig uit je lijf. Je benen worden loodzwaar en je stopt simpelweg met rennen. Je stopt omdat rennen zonder dat er een doel staat, voor jouw geest totaal zinloos voelt.

De illusie van de burn-out

Dit is exact het fenomeen dat ik de afgelopen zeventien jaar heb gezien bij duizenden succesvolle, intelligente en ontzettend hardwerkende vrouwen in onze maatschappij. Net zoals Johan Cruijff of Steve Jobs hun eigen legendarische visie en oneliners hadden om de wereld te veranderen, zo heb ik die ook vanuit mijn missie. En een van mijn belangrijkste eigen principes is: hoe je bent in één ding, zo ben je in alles. Wat op het hockeyveld zo simpel lijkt, is de blauwdruk voor je hele leven.

Wanneer je op een sportveld staat, weet je precies welke positie voor jou het beste is. Je weet waar jouw specifieke taak ligt. Je denkt op dat veld echt niet dat je de enige bent die er staat. Je gaat dus absoluut niet als een kip zonder kop over het hele veld blijven rennen om elke bal zelf te halen. Je bewaakt je eigen positie. Als je op dat hockeyveld staat, ga je er immers ook niet ineens een kwartiertje bij tennissen. Je kiest die sport waar jij het vuur van voelt. Je traint ervoor om er echt goed in te worden, zo simpel is dat. Je kunt niet een week later weer compleet iets anders gaan doen.

Als ik met deze vrouwen praat, zie ik vrouwen die de hele dag door dooddruk zijn. Agenda's zitten tot de nok toe volgepropt met afspraken en to-do-lijsten lijken elke avond langer te zijn dan toen ze er 's ochtends aan begonnen. Dit is nou typisch voor een vrouw die geen persoonlijk doel heeft dat groter is dan haarzelf. Natuurlijk vertelt ze zichzelf dat verhaal wel. Ze denkt oprecht dat ze het allemaal doet voor haar gezin, of voor het betalen van de hypotheek. In feite heeft ze geen flauw idee wat een écht persoonlijk doel is: doen wat je nou écht zelf wilt.

Doen wat je echt wilt is vele malen krachtiger. Dat is de plek waar ze diep van binnen voelt: hiervan ben ik echt van betekenis. Hier spring ik elke dag vol plezier mijn bed voor uit en hier heb ik ongelooflijk veel zin in. Als je doet wat je echt wilt, bewaak je automatisch je eigen positie. Dan weet je exact wie je bent en geef je simpelweg geen energie aan dingen die er helemaal niet toe doen. Zonder dat eigen doel heeft ze geen grenzen meer. We weten in onze maatschappij simpelweg nergens meer wat het is om te leven voor een persoonlijk doel. We willen het diep van binnen allemaal, we maken er alleen geen prioriteit van. Ze doet dus maar wat, ze blijft maar gaan en ze blijft rennen over dat hele veld. Ze hoopt vurig dat er door nóg meer te doen eindelijk een gevoel van vervulling of betekenis komt, totdat ze er inderdaad helemaal bij neervalt. En wanneer ze dan uiteindelijk doodmoe op de bank ligt, trekken ze zelf, of de bedrijfsarts, al snel een conclusie: dit moet wel een burn-out zijn. We plakken er massaal medische en psychologische labels op. We praten over chronische stress en overbelasting.

Als je echt durft in te zoomen op wat er aan de hand is, dan zie je iets heel anders. Altijd. Ik claim dit standpunt gewoon, want dit is de absolute waarheid: deze vrouwen hebben die burn-out klachten natuurlijk wel. De uitputting is echt, de vermoeidheid is loodzwaar. Alleen ze zijn niet chronisch ziek, ze hébben geen burn-out als een externe aandoening. Ze doen burn-out. Ze doen veel te veel, ze doen veel te druk en ze maken zich veel te druk. Ze doendruk. Dat is een gedrag, een overlevingstactiek, het is absoluut niet wie ze in essentie zijn. De levenslust is uit hun leven verdwenen, puur omdat ze onderweg zichzelf zijn kwijtgeraakt doordat ze geen doel hebben. Ze zijn heel erg van zichzelf afgeleid en daardoor weten ze niet meer waar ze het allemaal voor doen. Zodra je geen eigen, hoger doel meer hebt, verander je van een strategische speler op jouw eigen positie in iemand die doelloos achter een bal aanrent omdat de scheidsrechter nu eenmaal op zijn fluitje blijft blazen.

Wanneer we over burn-out praten, zitten we automatisch aan de achterkant van het probleem te praten. We zijn dan aan het diagnosticeren van aan het repareren. Rust lost het werkelijke probleem niet op. Als je iemand die moe is gelopen op een veld zonder doelen drie maanden op de bank zet om uit te rusten, en je stuurt haar daarna weer terug datzelfde veld op, dan is ze binnen de kortste keren weer precies even moe. Het probleem was de vermoeidheid zelf niet. Het probleem was het totale gebrek aan richting.

Ik kijk daarom veel liever naar de voorkant van het probleem. Ik kijk naar mensen en ik ben nieuwsgierig waar iemand van aangaat. Waar iemand naartoe beweegt. Of iemand oprecht gelooft in wat die echt wilt, en daarmee in zichzelf. Ik wil weten of iemand een heldere, diepe reden heeft om 's ochtends met plezier het bed uit te komen. Dat is de essentie waar het in ons leven om draait: levenslust. Als je leeft vanuit een doel dat groter is dan jijzelf, knapt werkelijk alles in je leven daarvan op. Niet alleen je mentale gezondheid, niet alleen je energieniveau, alles wat je bent. En die hernieuwde energie neem je onbewust direct mee naar huis. Elke vrouw in Nederland verdient het om die pure betekenis elke dag te voelen.

Mijn missie voor Félicé

Als moeder van mijn twaalfjarige dochter Félicé neem ik hier geen genoegen mee. Zij staat nu aan het begin van haar reis naar volwassenheid. Ze kijkt naar de wereld, absorbeert alles en vormt haar eigen ideeën over de toekomst. Mijn persoonlijke missie is helderder dan ooit tevoren: ik ben hier om burn-out in Nederland volledig te deleten.

Ik wil dat Félicé dat slopende woord 'burn-out' later niet eens meer kent. Ze moet opgroeien in een wereld waarin ze geen flauw idee heeft hoe het voelt om 's ochtends met lood in je schoenen naar je werk te fietsen, terwijl ze daar diep van binnen helemaal niet heen wilt. Uiteindelijk gaat het erom dat je de dingen doet waar je oprecht van houdt. Wanneer je leeft en werkt vanuit die pure liefde en passie, brand je simpelweg nooit op. Het vuur blijft branden omdat het constant wordt gevoed. Hoe je bent in één ding, zo ben je in alles. Als zij later haar eigen, bezielde doelen helder voor ogen heeft, doelen die van betekenis zijn voor haarzelf én voor de wereld om haar heen, zal ze haar positie op het veld kennen. Dan zal ze haar focus nooit verliezen en zal ze zichzelf nooit kwijtraken.

Ik hoop dat ze altijd de moed heeft om stil te gaan staan op het moment dat ze voelt dat ze de richting kwijt is. Dat ze om zich heen kijkt en durft te zeggen: "Ik stop even met rennen, want ik zie niet meer waar ik op mik." Een duidelijk, authentiek doel in je leven doet iets wat geen enkele mindfulnesscursus, geen enkele managementtherapie en geen enkele chique functietitel ooit voor elkaar kan krijgen. Het houdt je van binnenuit scherp, het geeft een diepe betekenis aan je dagelijkse handelingen en het zorgt ervoor dat je écht met heel je hart blijft leven. Het maakt je woestaantrekkelijk voor het leven zelf. Want een mens die precies weet wat hij of zij echt wilt, gaat anders in een ruimte staan, gaat anders praten, gaat anders met tegenslagen om en straalt een energie uit waar anderen automatisch naar willen luisteren.

De K.L.O.P.T. theorie: RUSSST met drie s'en

Na zeventien jaar intensief onderzoek en het trainen van duizenden vrouwen heb ik de oplossing ontwikkeld: de K.L.O.P.T. theorie. Veel vrouwen voelen aan alles dat er veel meer in hen zit, alleen zit de Prop in de weg. De Prop zit gigantisch in de weg en bevindt zich precies tussen wat jij vanbinnen dolgraag wilt doen en het huidige leven waarin het nu niet klopt. De Prop blokkeert alles. Mijn medicijn voor het doelloze rondrennen op een veld waar die woestaantrekkelijke Coca-Cola Light mannen jouw doelen van het veld hebben gedragen, is RUSSST – inderdaad, geschreven met drie s’en.

Wanneer ik spreek over RUSSST, bedoel ik absoluut niet dat je drie maanden passief op de bank moet gaan zitten wachten tot je vermoeidheid overgaat. Dat helpt wel, alleen het lost niks op. Echte RUSSST ontstaat pas op het moment dat je de Prop verwijdert och jouw eigen doelen weer stevig terugzet op het speelveld. Het is diepe, mentale rust die je ervaart wanneer je exact weet wat je positie is, waar je naartoe beweegt en wat er écht klopt in jouw leven.

Wil jij ook weer zo'n duidelijk doel hebben waar je elke dag ongelooflijk veel zin in hebt om te bereiken? Wil jij ontdekken op welk veld je nu eigenlijk staat, hoe jouw doel er écht uitziet en hoe je de Prop per direct weghaalt van jouw speelveld?

Ik heb dit medicijn voor je verpakt in een exclusieve RUSSST Giftbox. Ga nu naar mijn website - dat is mijn naam met .nl erachter;) - en ontdek hoe de K.L.O.P.T. theorie jouw levenslust vandaag nog terugbrengt. Zet de doelen terug op jouw veld.